menuordersearch
owj1.com

ورزش و کمردرد

تماس با ما تماس سریع 09106454535
جستجو
پنج شنبه سی ام آذر ۹۶
(0)
(0)
ورزش و کمردرد
کمردرد
در ستون فقرات، در صورت ضایعه و درگیر شدن عناصر حساس به درد همانند ماهیچه‌ها و تاندون آن‌ها، رباط‌ها، فاسیا، مفاصل بین مهره‌ای پشتی(مفاصل فاست یا آپوفیزیال)، اعصاب نخاعی و ریشه‌های آن‌ها، عروق خونی و طناب نخاعی به هر دلیلی، احتمال ایجاد درد وجود دارد که ممکن است در همان ناحیه و یا نقاط دورتری به شکل دردهای تیرکشنده احساس گردند (برزکار و همکاران 1385).

ورزش و کمردرد
کمردرد، يکي از عوامل ناتواني افراد بين ۴۵ تا ۶۵ سال می‌باشد. انجام کارهاي بدني شديد ، در وضعيت نادرست قرار گرفتن بدن در فعاليت روزانه ، خم شدنها ، چرخشهاي مکرر ، حمل اجسام سنگين و اعمال تکراري ، ضعف عضلات پشت و شکم و کوتاه شدن برخي عضلات ، از مهم ترين عوامل بروز کمردرد می‌باشند. بنابراين با آگاهي از عوامل فوق و آشنايي با روشهاي ساده پيشگيري ( انجام حرکتهاي ورزشي و حفظ وضعيت صحيح بدن) تا حدود زيادي مي توان از بروز کمردرد و عوارض نامطلوب آن کاست. (غفاری و همکاران 2007، بند پی و همکاران 2004). مطالعات اخیر نشان داده که ورزشهای انعطاف پذیری، قدرتی و تحملی تحت عنوان روشهای تمرین درمانی متداول به منظور کاهش درد و بهبود عملکرد بیماران مبتلا به کمردرد مزمن استفاده می‌شود (هایدن  و همکاران 2005، کیومنتاکیس  و همکاران 2005).
 هایدن و همکاران تمرین درمانی را در بهبود کمردرد مؤثر دانسته است. اهمیت انجام ورزش در بیماران کمردردی به حدی است که برنامه های مختلف ورزشی از طرف محققین ارائه شده است (بلکبورن  1981) ورزشهای ویلیامز به گونه ایست که بیشتر عضلات گلوتئال (سرینی) و شکمی وارد عمل می‌شوند و سعی بر این است که این عضلات تقویت شوند و عضالاتی مانند ایلیوسواس و همسترینگ کشش یابند. این عضلات میتوانند نقش حرکت دهنده اولیه (همسترینگ) و یا ثبات دهنده (گلوتئال بزرگ) را داشته باشند (بلکبورن 1981). از سویی دیگر مکنزی معتقد است که در بیماران مبتال به کمردرد، به دلیل وضعیت غلط، عضلات بازکننده تنه و نیز لیگامانها، متحمل کشش بیش از حد و دچار ضعف می- شوند که به بروز کمردرد می-انجامد. در نتیجه او اظهار می¬دارد که باید به عضلات بازکننده تنه، تمرین داده شود. اسکیکس و همکاران نشان دادند که تمرینهای مکنزی در درمان کمردرد مفید بوده است(اسکیک و سوواد  2003) ورزشهای ثبات دهنده بیشتر بر تقویت عضلات مولتی فیدوس، عرضی شکمی و عضالت وضعیتی می¬پردازد. همچنین این ورزش بر عضلات کوچک عمقی و خلفی بدن تأکید دارد(هیرویتز  و همکاران 2005) سانگ و همکاران نشان دادند که تمرینهای ثبات دهنده سبب بهبود عملکرد در بیماران با دیسفانکشن کمر میشود (سونگ  و همکاران 2003).



 
ایمیل و تلفن های تماس
مدیریت سایت: 06133382515
ایمیل شرکت: info@owj1.com